Generator nazw albumów emo

Dlaczego generator tytułów albumów emo jest przydatny

Emo to szeroka scena o wąskim słownictwie. Linia emo ze Środkowego Zachodu, która przewija się przez Cap'n Jazz, American Football i The Promise Ring, scena post-hardcore'owa ze Wschodniego Wybrzeża, która wydała Thursday, Taking Back Sunday i Brand New, fala pop-punku z Zachodniego Wybrzeża, która pojawiła się w The Whisky i Chain Reaction, oraz zespoły drugiej fali, które po cichu wydają płyty w piwnicach Chicago, Filadelfii i Long Island – wszystkie te elementy mają kilka wspólnych cech: zaczesaną na bok grzywkę, narrację o rozstaniu, okrzyk w dzienniku otwierającym utwór i tempo, które znajduje się gdzieś pomiędzy wyznaniem a sprintem. Dobry tytuł albumu emo musi wiedzieć, który z tych elementów jest na początku, ponieważ reszta płyty jest sugerowana przez sam tytuł.

Generator nazw albumów emo izoluje ten element. Każdy z rezultatów to pojedynczy, krótki tytuł, który wskazuje na prawdziwy moment albumu emo, nie opisując wszystkich elementów gatunku. Wiersz taki jak „First Song Is a Sorry” sugeruje autorowi, że utwór otwierający to ciche przeprosiny przed wejściem perkusji. Wiersz taki jak „Chicago Basement, No Heat” sugeruje autorowi, że płyta to taśma z zimowych ćwiczeń, a nie olśniewający powrót. Wiersz taki jak „Track Eleven Is the Real One” sugeruje autorowi, że na stronie B znajduje się głęboki fragment, który fani będą wymieniać jak kasetę przez lata. Chodzi o zwięzłość. Jeden wers trafia, a akapit dryfuje.

Jak wykorzystać tytuły podczas prawdziwej sesji

Autorzy i liderzy zespołów zazwyczaj zaczynają od dwóch lub trzech tytułów z banku i łączą je w jeden krótki opis. Tytuł „Track One, A Soft Confession” staje się utworem otwierającym. Tytuł „Piano, One Lamp On” staje się balladą na stronie B. Tytuł „Warped Tour, Side Stage” staje się kotwicą w erze tras koncertowych. Połączone, te trzy tytuły stają się gotowym do napisania briefem dla producenta, którego napisanie zajmuje mniej niż akapit. Producenci zazwyczaj przyjmują ten brief bez zmian i przygotowują sesję wokół nastroju, jaki sugerują tytuły. Nie odwrotnie.

Liderzy zespołów wykorzystują tytuły do ​​planowania premier. Tytuł „Three Years Gone, One Tape Back” staje się tytułem EP-ki z ery comebacku. Tytuł „Crowd Knows the Words” staje się roboczym tytułem głównego singla. Tytuł „Black Veil, Open Mic” staje się projektem pobocznym. Redaktorzy zinów i dziennikarze muzyczni wykorzystują tytuły do ​​zakotwiczenia dłuższej recenzji lub artykułu o historii sceny, umieszczając tytuł w lede, a następnie rozwijając wyobrażony przez niego album. Każdy tytuł to jednozdaniowy kierunek kreatywny, którym zespół może podążać.

Najszybszym sposobem jest skopiowanie tytułu bezpośrednio do briefu sesji, planu wydania lub przypiętej wiadomości na czacie zespołu, a następnie pozwolenie zespołowi na dalsze rozwijanie go. Tytuły brzmią tak, jakby napisał je doświadczony scenarzysta lub A&R, znający się na scenie, a nie generator nazw generycznych. Są one zakotwiczone, jeden po drugim, w prawdziwych emo miejscach, dźwiękach i rytuałach: salach VFW, okładkach kserokopiarek, czterech ścieżkach, bocznych gankach, ławkach fortepianowych i długiej ostatniej nucie utworu, który był niemal ukryty.

Co niosą tytuły albumów emo

Tytuły w tym generatorze niosą ze sobą do czterech warstw jednocześnie, czasami dwie, czasami wszystkie cztery. Sceneria to prawdziwe emo miejsce. Sala VFW, scena boczna na Warped Tour, piwnica w Chicago bez ogrzewania, Elks Lodge z jedną lustrzaną kulą, Jersey Turnpike po zmroku, zjazd z Phoenixville, Poconos, most Twin Cities, Long Island Parkway. Dźwięk to tempo i brzmienie instrumentu. Jeden głos i czysta gitara, czterościeżkowy syk, fortepian z jedną włączoną lampą, most, który zanika i powraca głośniej, refren, który rozpala się w ostatnich trzydziestu sekundach. Rytuał to moment kulturowy. Wydanie EP w piwnicy z pizzą po, akustyczny slot o 16:00, długi ostatni set trasy, weekendowy powrót, pięcioletni cichy reaktyw. Nastrój to rejestr emocjonalny. Ciche wyznanie, niepodpisane przeprosiny, długi list bez odpowiedzi, cicha notatka głosowa o 3 nad ranem, wpis do dziennika, którego autor nikomu nie odczyta.

Niektóre tytuły opierają się na warstwie wiarygodności sceny („Warped Tour, Side Stage”, „VFW, Pool Table Still There”, „Last Set of the Tour, Long Drive Home”). Inne na wątku rozstania („Long Letter, No Reply”, „Pages I Will Not Send”, „Confession, Late Bus, Long Ride”). Inne na krzyku z dziennika („Voice Memo at 3 A.M., No Context”, „Diary Page, Real Quiet, Real Long”, „The Diary Entry I Cannot Read Back”). Niektóre na erze powrotu („Five Years Off, One Loud Record”, „Quietly Back, Same Producer, Same Room”, „Return of the Old Guard, Just Once”). Mieszanka jest celowa. W skrócie mowa o erze zaczesanych na bok frędzli, narracji o rozstaniu, krzyku z dziennika otwierającego utwór i realnym miejscu. Tytuły są napisane tak, aby można je było tasować i łączyć, a nie tylko traktować jako listę.

Wskazówki dotyczące wyboru tytułu, który rzeczywiście trafi

• Wybierz tytuł, który określa miejsce, a nie tylko nastrój. „Chicago Basement, No Heat” jest punktem zaczepienia sceny. „Sad One” nie.
• Wybierz tytuł, który sugeruje tempo. „Piano, One Lamp On” sugeruje producentowi, że BPM jest wolne. „Main Stage, Last Band On” sugeruje producentowi, że BPM jest głośne i szybkie.
• Połącz cichy tytuł otwierający z głośnym tytułem w trakcie nagrania. „First Song Is a Sorry” plus „Bridge, Real Quiet, Then Real Loud” to prawdziwie emo LP.
• Jeśli pracujesz nad albumem powrotnym, najpierw oprzyj go na cichym tytule („Quietly Back, No Teaser, No Trailer”), a na stronie B dodaj głośniejszy, głębszy utwór („Track Eleven Is the Real One”).
• Jeśli piszesz recenzję zina lub artykuł o historii sceny, użyj tytułu z fanowskim pseudonimem, aby przyciągnąć czytelnika do środka. Utwór „The Sad One, You Know Which” nadaje ton w jednym zdaniu.
• Jeśli projektujesz gadżety, wybierz dwu- lub trzywyrazowy tytuł i wydrukuj go na jednokolorowym nadruku kieszonkowym („Dwa słowa, wielkie litery”, „Nadruk kieszonkowy, jeden kolor”).

Inspiracje do nadania tytułu

• Wybierz tytuł, który będzie odzwierciedlał wiarygodność sceny („VFW Hall, Last Set”) i napisz wokół niego setlistę, jakby koncert już się odbył.
• Wybierz tytuł, który będzie zawierał wyznanie („The Unsigned Apology”) i napisz zwrotkę, która będzie pod nim, bez refrenu.
• Wybierz tytuł nawiązujący do ery powrotu („Five Years Off, One Loud Record”) i zaplanuj czteroutworową EP-kę, która będzie dorównywać temu powrotowi.
• Wybierz tytuł koncepcyjny („Zespół” Photo, Two Are Crying") i nakręć okładkę w tym duchu.
• Wybierz tytuł w stylu producenta („Tracked to a Cassette, Bounced Twice") i poinstruuj producenta o miksie lo-fi, który sugeruje ten tytuł.
• Wybierz tytuł z pseudonimem fana („The One With the Lighter on the Cover") i napisz podziękowania w tekście źródłowym, jakby płyta była już raz tłoczona.
• Wybierz tytuł z głębokimi cięciami („Hidden on the B-Side") i zaproponuj utwór długoletniemu przyjacielowi, jakby to było wyciekłe demo.
• Wybierz tytuł, który może wywołać śpiew („Crowd Knows the Words") i napisz refren, który sugeruje ten tytuł, a następnie przetestuj go na trzech znajomych.
• Wybierz tytuł nawiązujący do okultyzmu („Last Rites, Long Bench, Real Quiet") i napisz łącznik, który zamknąłby stronę A w tym utworze. duch.

Jakie Generator albumów emo są dobre?

Ten generator zawiera tysiące losowych Generator albumów emo. Oto kilka przykładów na początek:

• Warped Tour, Side Stage
• Polaroid in a Cardigan
• First Song Is a Sorry
• Piano, One Lamp On
• Sing It Back to Me
• Recorded at Inner Ear
• Chicago Basement, No Heat
• Xerox Sleeve, Black Ink
• Main Stage, Last Band On
• Track Eleven Is the Real One